Wanneer je de huidige opinie rondom borstvoeding volgt, zou je bijna denken dat je alleen borstvoeding mag geven. Doe je dat niet, dan heb je niet het beste over voor je kind. Zo lees je op de achterkant van de Nutrilon verpakking: ‘Borstvoeding is de beste voeding voor je baby’.

Ik ben zelf van mening dat borstvoeding het proberen waard is, maar niet ten koste van veel. Niet bijvoorbeeld ten koste van je relatie en niet ten koste van het plezier dat je had kunnen beleven aan je baby. Een langdurige lage melkproductie kan moeders tot het uiterste drijven. Moeders die acht weken lang zowel bij elke voeding de borst geven als ook een voeding kolven, zijn helaas geen uitzondering. Zelfs in de nacht! Gedachten als ‘Ik moet alles goed doen’ en ‘Ik mag niet falen’ hebben dan vaak de overhand. Een postnatale depressie kan dan op de loer liggen.

Wanneer je tijdens het geven van borstvoeding in een dip zit, kan het boek ‘De Melkfabriek’ van presentatrice Sofie van den Enk voor relativering zorgen. Het haalt kunstvoeding uit de taboe sfeer en concludeert na veel journalistiek zoekwerk dat borstvoeding maar heel iets beter is dan kunstvoeding. Dit artikel uit de Volkskrant kan ook helpend zijn.

Het geven van borstvoeding aan mijn zoontje vond ik een bijzondere ervaring waarvoor ik destijds erg gemotiveerd was. Staken voor de aanbevolen zes maanden was voor mij destijds geen optie. Dat voelde toen alsof ik zou falen als moeder. Tegelijkertijd heb ik vooral in de eerste drie maanden ook erg veel last van ongemakken gehad. Dat maakt dat ik nu terugkijkend misschien eerder was gestopt. Destijds heb ik echter na de eerste drie maanden ook vele mooie momenten gekend. Naast de nieuwe wereld die voor je open gaat bij het krijgen van een kind, is borstvoeding een ervaring op zichzelf. Zo kon ik mij verwonderen over de hormonen die erbij komen kijken. Het plezierige gevoel dat ik na drie maanden kon krijgen als mijn zoontje aan de borst dronk. Het overwinnen van mijn angst om in het openbaar zonder sjaal te voeden. Kolven op de meest vreemde plekken. Ik raakte verslaafd aan het voeden. De keuze om te stoppen was moeilijk, maar na 8 maanden was ik toch zo ver. Hoe zou mijn zoontje reageren? Nou gewoon, hij reageerde niet anders dan anders 😊. 

Na mijn bevalling van mijn dochter heb ik veel meer rust mogen ervaren. Vanwege enkele tegenstrubbelingen ging ik meteen over op kunstvoeding. Van een afstandje kon ik nu met een rondlopende peuter zien hoeveel momenten er wel niet zijn in de opvoeding waarin je ‘goed’ kunt doen! Borstvoeding zie ik daar maar als een heel klein onderdeel van. Dat maakte dat ik de fles kon geven zonder daar schuldgevoelens bij te hebben. Sterker nog, ik had er plezier in! Wat een gemak. Niet meer over de productie hoeven nadenken. Niet meer na hoeven te denken over wanneer en waar ik moest kolven. Daarnaast maakte ik het mij ook gemakkelijk door mijn dochter de fles op kamertemperatuur te geven. Het ging er gretig in. Ik hoefde niet met thermosflessen te sjouwen als we op stap gingen.

En bovenal. Mijn dochter was veel minder vaak ziek en meer tevreden in haar eerste jaar dan mijn zoontje die destijds de borst kreeg. Zo zie je maar weer, onderzoeken gaan over gemiddelden, niet over individuele gevallen.